Mayıs ayının ilk haftası “Dünya Çiçekçiler Günü” olarak kutlandığından biz de Eylül Esintisi olarak “İçimizden Biri” köşemizde semtimizin en eski sokak çiçekçisi “Çakır” a yer verdik.

Çakır’ın asıl adı Nazmiye Usal olup 1969 yılı Bursa doğumlu. Çiçek satarak ekmeğini kazanan halktan biri. Gözleri mavi renk olduğundan herkes onu gerçek adıyla değil çakır olarak tanıyor.

Çakır eşi Arif beyle birlikte yapıyor bu işi, bazen biri bazen diğeri duruyor tezgâhın başında bazen de ikisini bir arada görmek mümkün.

Çakır benim için çiçekçiler kraliçesidir. Birbirinden güzel taze çiçekleri arasında semtimizin adeta bir simgesidir.

Ne yaz sıcağı ne kış soğu demeden sabahtan akşama kadar tren istasyonuna paralel sokakta ayaküstü veya küçük bir tabure üstünde yaşam mücadelesi verir. Tanışıklığımız hayli eskidir. Yaklaşık 50 yıllık mazisiyle Çakır artık içimizden biri, semtimizin yerlisi olmuştur.

Çiçekleri seven ve dört mevsim geleneğine kalben bağlı biri olarak her mevsimi temsil eden çiçeklerden birini alarak karşılama alışkanlığım var. Çakır bu yönümü bildiğinden bana her mevsim taze çiçek getir eğer uğrayıp almazsam da bir güzel fırça çeker…

Kışın nergis, lale, yıl başına has kokinalar, ilkbahar arifesinde mimoza, hemen ardı sıra gül, şakayık, papatya.

Yazın lavanta, gül, hüsnüyusuf, karanfil, sonbaharda gardenya, sıklamen, kasımpatı, sümbül, menekşe ve dört mevsim tezgahından hiç eksik olmayan rengarenk güller…

Mimozaları çok sevdiğimi bildiği için mutlaka getirir ve elime tutuştur. Senin için ne zahmetlerle getirdim bu mimozaları mecbur alacaksın diye de parmağıyla tatlı tatlı tehdit eder beni…

Aramızda yıllarla pekişen bir dostluğumuz olduğundan çiçek almadığımda bile mutlaka selamlaşır, ayak üstü de olsa bir hâl hatır sorar, bazen de sohbete dalarız onunla.

Birgün onu her zamanki köşesinde göremeyince çok merak ettim, sonradan Belediyenin sokak çiçekçilerini kaldırdığını öğrenince çok üzüldüm. Cadde ve sokaklarda adım başı yer tutan işportacılar dururken neden çiçekçiler sorun oldu diye düşünmeden de edemedim.

Neyse ki bir gün kapımı anket için bir belediye görevlisi delikanlı çaldı ve hizmetlerinden memnun olup olmadığımı, semte dair neler yapılması gerektiğini sordu. Hiç tereddüt etmeden;

“Bir tek şey istiyorum, sokak çiçekçileri eski yerine dönsün. Çiçekçiler olmadan sokaklar çok neşesiz ve yetim kaldı. Lütfen bu isteğimi dikkate alın ve benim gönül bağı kurduğum Çakır’ım bırakın eski yerine gelsin”

Görevli benim dileğimi not aldı ve dönüp dedi ki;

“Hiç tasalanmayın bu dileğinizi mutlaka başkanıma ileteceğim”

Açıkçası ben bu dileğimin yerine getirileceğinden pek de umutlu değildim zira bizim ülkemizde sözler verilir ama tutulmazdı.

Birgün çiçekçilerin olduğu sokakta Çakır’ı görünce gözlerime inanamadım. Hemen koştum sarıldım. Çok ama çok mutlu oldum. Ona aylar önce Belediye görevlisiyle yaptığım konuşmayı aktardım ve çiçeğimi alıp bir dosta yeniden kavuşmanın sevinciyle evime döndüm.

Güler yüzlü ve ilgili görevli delikanlı kimdi, adı neydi şimdi hatırlamıyorum ama hatırladığım eski Bakırköy Belediye Başkanı rahmetli “Ünal Erzen” zamanıydı.

Elbette her değişen Belediye Başkanı dönemlerinde sokak çiçekçileri bir göründü bir kayboldu. Şimdilerde ise onların barakalarda çiçek satmalarına izin verildi.

Eskiden çiçekçilerin dizildiği sokağa girer girmez hem çiçeklerin mis gibi kokusu hem de hepsinin bir ağızdan neşeli sesleri ortalığı sarardı. Sokak çiçekçileri sepetlerindeki rengarenk çiçekleriyle bir şehrin güzelliğini, canlılığını ve yaşam sevincini temsil ediyordu.

Artık eskisi gibi sokak çiçeklerine rastlamak pek mümkün değil. Ancak kaçak göçek bir yerlerde karşınıza çıkabiliyor. O eski zamanlardan bugüne çok şey değişti. Çakır da hayli ciddi bir rahatsızlık geçirdi.

Beyne pıhtı atması nedeniyle felç geçirdi ve artık eskisi gibi çalışamıyor. Eşi Arif beyi ara sıra görüyor ve Çakır’ın sağlık durumuyla ilgili bilgi alıyorum, ona selam ve sevgilerimi gönderiyorum.

Eski sıklıkta olamasa da arada bir çiçek almaya gayret ediyorum. Semtte oturanlar onu bilirler, ara sıra sizler de uğrayıp çiçek alın. Hayat karşılıklı dayanışmayla anlam kazanır.

Biliyorum ülkemizde yaşanan ekonomik sıkıntılar, bir türlü düşmeyen enflasyon hepimizin soluğunu kesti. Bu nedenle kendimize has değerleri korumakta ve sürdürmekte zorlanıyoruz. Haliyle evine veya sevdiklerine çiçek almak da bir lüks haline geldi.

Yine de ayda yılda bir defa bir demet çiçek almayı lütfen ihmal etmeyin. Çünkü tüm zamanların en güzel en naif hediyesi çiçektir.

Sokak çiçekçileri ise bir şehrin neşe, canlılık ve güzellik taşıyan atar damarlardır.

Bir sevindirici haber;

Sevgili Nazmiye, nam-ı diğer Çakır uzunca bir nekahet döneminden sonra iyileşip yeniden çiçek tezgahına döndü, eski sıklıkta olmasa da yine işine gelip gidiyor.

Çiçekçiler Kraliçesine hoş geldin aramıza diyor, sağlık ve bol bereket diliyoruz.

Dünya Çiçekçiler Günü kutlu olsun.